30 lis 2014

Bezpodstawny podział na dobre i złe cukry

Nowy pogląd w społeczeństwie dietetycznym jest taki, że istnieją dobre i złe cukry. Węglowodany zlożone są uważane za dobre, a węglowodany proste - za złe. Mimo iż pomysł ten zyskał ogromną popularność i dosłownie każdy go zna - niewiele osób zdaje sobie sprawę, że nie ma on żadnego uzasadnienia w nauce (więcej: Węglowodany to cukry).

Wszystkie węglowodany sprowadzają się bowiem do cukru prostego, więc żaden podział nie ma sensu. Ponadto badania wykazują, że wiele węglowodanów złożonych podnosi poziom cukru we krwi tak samo szybko (a niektóre nawet szybciej) jak węglowodany proste*.

Bez względu na to czy produkt zawiera cukry złożone czy proste - insuliny wydzieli się tyle samo.**

25% - krytyczna dawka węglowodanów

Nie ma więc czegoś takiego jak dobre i złe węglowodany:
nasz organizm toleruje tylko pewną dawkę cukru, a przekraczając tę ilość, możemy nabawić się choroby. Wg dr. G. Ellisa poważniejsze problemy zdrowotne*** zaczynają się, gdy z węglowodanów czerpiemy więcej niż 25% energii**** (przy czym najlepiej nie przekraczać 10-15%).

* dr G. Ellis, Ultimate Diet Secrets, USA 2002 (page no. 412, chapter 21 "Evaluating the Popular Weight Control Programs")
** Insulina wydziela się, gdy jesz węglowodany i blokuje spalanie tłuszczu, więcej: Insulina i glukagon - co warto wiedzieć